Creative Writings

Park – Hem X Haar – 5

“Deze onzekerheid past helemaal niet bij mij“ denk ik nog. “En wanneer komt zoiets uit? Beter vandaag dan morgen zeggen ze toch? En wat moet ik terugsturen? En hoe? “. 

Zij

Zucht. Verward kijk ik om me heen en in de overvolle tram wurm ik me tussen de mensen die als sardientjes tegen elkaar staan. Wat een drukte. Verschrikkelijk. Met alle papieren in mijn hand en mijn tas stap ik snel uit de tram waar ik eigenlijk niet uit wilde stappen. Ik loop richting het Vondelpark en zoek een rustig bankje op. Even weg van mijn werk want ik trek het niet meer. Het is een troost dat het weekend om de hoek komt kijken. Ik leg de papieren en mijn tas naast me, doe mijn colbertje uit en geniet van de zon met mijn strawberry frappuchino in mijn hand. Ik kijk om mij heen en ik zie dat de mensen in het park er erg relaxed uitzien. Jongeren die een balletje aan het trappen zijn, koppeltjes die verliefd tegen elkaar liggen op een dekentje met een fles wijn en waarschijnlijk wat hapjes, mensen  die bij elkaar zitten met blikjes bier en flessen rose, rennende kinderen met ijsjes en waterpistooltjes. Ik wilde dat ik hier de hele dag kon genieten, maar duty calls.

Terwijl ik op het bankje zit doe ik mijn ogen dicht en met de zon in mijn gezicht droom ik rustig weg. Ik voel de rust eindelijk in me opkomen tot ik opeens de zon niet meer in mijn gezicht voel. Rustig doe ik mijn ogen open om te kijken wie daar de schuldige van is. Jij. Jij staat voor me. Met een oprechte glimlach kijk je me aan. Met knijpende ogen lach ik verlegen terug en weet me even geen houding te geven. Wat doe jij hier? Je geeft me een hand en met je hoofd kom je dichterbij om mij een kus op mijn wang te geven. Ik gloei van de kus op mijn wang en kijk je verlegen toe. “Heey Melody!” “Ehh, hoi eh, Mike?!”

Twee weken geleden zag ik je voor het laatst op de barbeque. Een gezellige zaterdag bij onze vrienden thuis. Er begint van alles in mijn hoofd te spoken terwijl ik je aankijk. De zon op je gebruinde huid, je glinsterende donkere ogen die mij aankijken. Je begint te vertellen dat je om de hoek werkt en even lunchpauze hebt en mij zag zitten. “Hoe gaat het eigenlijk met je?” Ik schrik van de vraag terwijl het een hele normale vraag hoort te zijn. Even twijfel ik om een eerlijk antwoord te geven, neem een slok van mijn frappuccino en kijk langs je heen en uiteindelijk geef ik aan dat ik het wel goed maak. Ik vind het heerlijk om met je te praten, maar verschrikt kijk je naar de tijd op je Rolex. “Sorry, ik moet echt weer naar het werk.” Ik begin hard te lachen en probeer mijn vervelende nerdy knor in te houden en vragend kijk je me aan. “Ik had er allang moeten zijn.” Ik spring op, pak mijn tas en papieren van het bankje en vraag of je met me mee wilt lopen. Je knikt. Samen lopen we het park uit richting de tramhalte. Ik betrap mezelf erop dat ik je van top tot teen bekijk. Soms voel ik me net een man die een vrouw nakijkt. Wauw. Je bent echt prachtig in je grijze pak.

Bij de tramhalte staan we nog even te praten en wijs je mij het gebouw waar je werkt. “Daar kan je mij altijd vinden.” Stiekem vraag ik me af of het een uitnodiging is of dat hij het gewoon zegt zodat er geen stiltes vallen. Ik glimlach vriendelijk terug. Ik weet ook niet of ik zijn nummer kan vragen of gewoon hem een keer kan verrassen op het werk? Wat bedoelt hij? Ik wil je nog zoveel vragen, maar ik durf niet. Ik wil weten of het klopt dat je een vriendin hebt, maar ik durf niet. Ik wil namelijk geen homewrecker zijn. De tram is  er en ondanks ik mijn pumps aan heb begin ik op mijn tenen te staan om je een knuffel te geven. Terwijl ik in stap kijk ik nog even om en ik zie dat jij dat ook doet. Ik voel me betrapt en antwoord dat met een glimlach.

Hij

Wat een fijn dagje vandaag. Ik begin langzamerhand te wennen aan het “Oh Oh Gersie”-dieet, zoals we het gekscherend hebben vernoemd. Het maakte hem nog trots ook, maar dat terzijde. De ochtenduren heb ik netjes volbracht zoals mijn manager het verwacht en nu kan ik even lekker van het zonnetje genieten tijdens mijn lunchpauze. Althans, dat was de gedachte. Vlak voordat ik de lift instap krijg ik een tekstbericht: “hey, kan je aangeven wanneer het uitkomt dat ik mijn spullen bij je haal? xx van mij”. Bij elke verdieping dat de lift zakt, gaat mijn hartslag omhoog. Ik betrap mezelf op het feit dat ik die 2 zinnen meerdere keren lees, alsof er een diepere betekenis in zit die mij nog duidelijk moet worden. Nee, dit is het. “Zakelijke trut”. Kaakspieren gespannen, knarsetandend en kokend van binnen kom ik beneden aan. “Deze onzekerheid past helemaal niet bij mij“ denk ik nog. “En wanneer komt zoiets uit? Beter vandaag dan morgen zeggen ze toch? En wat moet ik terugsturen? En hoe? “. Damn, overpeinzingen hadden ze beter met lange ij kunnen schrijven.

Gelukkig heb ik niet afgesproken met collega’s voor de lunch. Nu wil ik eerst een zonnig rondje lopen in het park, goedkeurend aangekeken worden door de aanwezige vrouwen. De aandacht en de zon werken herstellend voor mijn zelfvertrouwen heb ik de afgelopen weken gemerkt. Eerst even langs de sigarenboer voor wat peuken en dan met een drankje in mijn hand het park in. Bij de sigarenboer besluit ik te antwoorden: “Hey, zaterdag rond lunchtijd komt het beste uit, daarna heb ik afspraken. Zondag is voetbaldag, zoals je weet. Laat me weten, x.”. Ik check het geheel nog één keer na voor ik het verzend; het bericht is niet te koud, niet te warm. Het is noch emotioneel noch emotieloos en ik laat me zeker niet kennen. Send.

Een iets groter rondje op vrijdag zal mijn baas heus niet erg vinden. Ik wil ook nog even langs die italiaan voor twee bolletjes framboos/citroen. In een bekertje, ijsvlekken op je maatpak staat niet bijster charmant namelijk.  Mijn zolen die licht over het grindpad slepen geven aan hoeveel haast ik heb en ik vermaak me met het bekijken van hoe iedereen van de zon geniet. Mensen die fanatiek aan het hardlopen zijn, kantoorpikkies als ik die even een rondje maken in hun pauze, een paar jongeren -die waarschijnlijk spijbelen- zitten op een kleedje met wat muziek en rode wijn. Verderop zit een jongedame met haar ogen dicht van het zonnetje te genieten met al haar paperassen om haar heen, een ouder stelletje zit te bakkeleien welke kant het Leidseplein op is. Terwijl ik doorloop blijven mijn ogen teruggaan naar de dame op het bankje. “Hmmmm, not bad, not bad at all”. In mijn hoofd speel ik Jay-Z ft Pharrel af en fluit het bijbehorende deuntje: “Excuse me… whats your name miss… whooohoewhooohoooo”. Naarmate ik dichterbij loop, begin ik haar te herkennen. “He, is dat niet…?”.  De glimlach die zich natuurlijk op mijn mond vormt bevestigd mijn gedachtes. Bij mezelf bedenk ik dat ik de aandacht wel kan gebruiken, helemaal gezien wat ik zaterdag op de agenda heb staan. Ik loop op haar af terwijl ze bewegingsloos in dezelfde houding blijft zitten. Ogen gesloten, weg van de wereld met alleen de zon die haar herinnert aan de dag. Pas als ik in haar zonlicht sta doet ze haar ogen open. Een licht geïrriteerde blik maakt snel plaats voor een verlegen lach. Ze had niet verwacht dat ik het was, zie ik aan haar uitdrukking. Ik groet zo spontaan mogelijk om de mineur van zoeven verborgen te houden. Dit gesprek in de zon had van mij de hele middag mogen duren, maar helaas heb ik nog verplichtingen ten opzichte van mijn baas. We lopen samen naar de tramhalte die je moet hebben, vlakbij mijn kantoor. Bij het groeten laat ik de hand achterwege en pak ik je vast voor 3 zoenen, steeds iets verder van de wang af en dichter bij de mond. Je stribbelt totaal niet tegen; je wangen voelen warm aan, je fijnbesnaarde vingers houden mijn onderarmen vast alsof je niet wilt dat ik wegga. Ik voel me gewild, gewenst en begeerd. Wat een contrast met het begin van de lunch.

Advertenties

Een leeg vakje zodat jij kan laten weten dat je geweest bent. xoxo Mimi Rose

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s