Creative Writings

BBQ – Hem X Haar – 4 



Zij

Ik wil niet laten zien dat ik mijn best heb gedaan, dat ik me heb opgedoft voor hem, maar ik wil er ook niet uitzien als een slons. De joggingsbroek is sowieso weggestreept hoewel dat het lekkerst zit. Het wordt een witte skinny jeans met een leuk shirtje en leuke sneakers. Dat kan ook leuk zijn toch? Het is immers zondag. Casual sunday zullen we maar zeggen. Mijn haar die uren in de stijltang heeft gezeten. De twijfel of ik lipgloss moet gebruiken of een kleurtje op mijn lippen of beide. Och, schiet mij neer. Ik maak me druk om hoe ik eruit moet zien voor een of ander jongeman die ik maar 1x heb ontmoet waarvan ik gewoon weet dat hij toch niets in me ziet. Hij is immers bezet.

Met mijn vriendinnen sta ik gezellig druk te doen in de keuken en tuin. De zon die heerlijk schijnt terwijl we napraten over het feest van vrijdagavond. Wat er allemaal van de week is gebeurd en hoe het nu eigenlijk met iedereen gaat. Gek, ik was het echt even vergeten.

Mannengeluiden maken mij opeens nieuwsgierig en met de zon in mijn ogen kijk ik de tuin in. Jij bent er. Shit, Wat ben je mooi. De zon die mooi op je donkerbruine huid schijnt en je lichaam die perfect is gemaakt voor het witte shirtje die je aan hebt. Opeens begint mijn hart sneller te kloppen. Nee, stop, niet doen.

Iedereen loopt heel blij naar buiten om jullie te begroeten, maar ik blijf als ik weet niet wat in de keuken staan. Ik weet niet waarom. Doen alsof ik het te druk heb terwijl alles al klaar staat en de bak met salade in mijn hand heb. Ik tel tot tien, adem in en uit, doe nog even een check-up door in de spiegel te kijken en mijn handen langs mijn lichaam te strijken en of alles nog goed zit en loop zo cool mogelijk naar buiten, maar ik kan het echt niet helpen. Jullie zitten bij elkaar met een drankje en genieten van elkaars verhalen. De blije gezichten van iedereen. De geluiden. Zodra jouw blik mij opvangt glimlach ik heel dom met de bak salade in mijn handen. Ik heb opeens geen stem meer. Bloos ik nou? Ik leg de bak salade op de plek en kom erbij zitten. Heb ik weer. De enige plek die er nog is, is naast hem dus ik moet wel. Alsof ik dat erg vind. Nee, natuurlijk niet.

 Hij

De autorit erheen was vrij eenzijdig; Gers was weer gesprekken met zichzelf aan het voeren “OOOOH die brunette van gister ouwe! Die lust mij, ik zeg het je!”, ik was aan het luisteren naar de jazzy vibe van Maxwells “Urban Hang Suite” en de vrouwenstem uit de tom-tom hield zich bezig met mij te vertellen waar ik heen moest. Gelukkig moesten we naar Vinkeveen, dus langer dan een kwartier zou het niet duren. Eenmaal aangekomen bij een eengezinswoning gaat de deur al open voor we de auto uit zijn. Ik vermoed dat het aantal decibellen in combinatie met de artiest weggaf dat we bezoekers zijn in deze wijk. Er wordt hartstochtelijk op wangen gezoend en geknuffeld en we worden naar een fikse tuin begeleid. Er staan al wat versnaperingen die ik naar binnen laat glijden. Eigenlijk wil ik het eerste biertje overslaan, maar de man des huizes biedt het me aan. Lekker dit zeg; gezelligheid, biertje en eten. Ik voel langzaamaan dat de man met de hamer weer plaatsmaakt voor de man met de humor.

Een klein uur later komt de rest van de wolfpack luidruchtig binnen en we groeten elkaar op de vaste manier. Vlakke hand, gevolgd door 2 vuisten in elkaar gevouwen, kijken naar je horloge, het gebaar van geld met je vingers maken en als laatste een omhelzing. Deze traditie stamt uit onze tienertijd en het gezegde “time is money” is nog steeds van toepassing op ons. Het moet een rare gewaarwording zijn voor de vrouwen; stoere mannen die elkaar knuffelen als een aflevering van “Hello Goodbye”. Wederhelften worden netjes gegroet met drie zoenen op de wang en de gebruikelijke beleefdheidsvragen. Het vrouwelijke groepje dat we in de club tegenkwamen voegt zich er ook luidkeels bij en het geheel straalt één en al gezelligheid uit. Ik plof neer op een stoel en merk dat ik me stiekem afvraag of we al kunnen eten. Geen beter katermiddel dan een vette, zoute hap leerde ik in mijn studententijd. Gers komt langsgelopen en zoekt meesmuilend een stoel aan de overkant op. Ik kijk hem aan van “Wat, ben je nou vies van me?”, maar zijn knipoog verraad een ander argument waarom hij niet naast me is komen zitten. Ik besteed er geen aandacht aan, want de man des huizes komt aan de andere kant zitten en knoopt een voetbalgesprek aan. Mooi; zonnetje op de bol, biertje en lullen over voetbal. Drie biertjes later stoppen we gelijktijdig met de discussie of van persie nou in de spits moet of huntelaar; de vrouwen komen met de schalen vlees aangelopen die voor de barbecue bestemd zijn. De man des huizes geeft me de “Plicht-roept” blik en begeeft zich achter de BBQ, ik roep hem nog na dat hij even moet schreeuwen als hij hulp nodig heeft.

Dan wordt pas duidelijk wat Gers zijn werkelijke motief was; haar. Ze komt ietwat onzeker ogend binnengelopen met een bak salade en voor ik het door heb floept eruit “Ah, vlees is niet jouw specialiteit zo te zien!”. De rode kleur die haar gezicht krijgt na diverse schaterlachen streelt mijn ego: mijn grapje viel beter dan ik had verwacht. Ze komt naast me zitten, terwijl ik de ogen van Gers op mijn wang voel branden. Ik weet heel even niets te zeggen, maar nadat ik begin over vrijdagavond komt het gesprek op gang. Uiteindelijk hebben we het zo naar onze zin dat ik mijn honger vergeet tot de man des huizes voor mijn neus staat met een bord eten. Gers kijkt me lachend aan, net als haar vriendinnen. Alhoewel we ons beiden niet willen laten kennen, wordt zij rood en krijg ik een krul om mijn mondhoek.

Advertenties

Een leeg vakje zodat jij kan laten weten dat je geweest bent. xoxo Mimi Rose

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s