Creative Writings

Club – Hem X Haar – 2 

Zij

Na mijn ongelofelijke drukke en hectische week had ik hier helemaal geen zin in, maar ik heb me duidelijk over laten halen. Een leuk feestje op een vrijdagavond met mooie mensen in een bekende hippe tent in de grote stad moet mij alles even laten vergeten. Even maak ik me begin die avond druk omdat het een bekende tent is dat mij zorgen laat maken of mijn outfit wel goed is en of ik er wel goed uit zie. Mijn haar, krullen, stijl of opgestoken? Mijn gezicht, genoeg highlight? Juiste kleur lippenstift? Mijn wimpers, kunnen ze er nog mee door? Hakken, laarzen of sneakers? Jurkje of geen jurkje? Of gewoon thuis blijven?

Het feestje is al redelijk aan de gang en ik krijg het ene drankje naar het andere drankje in mijn handen gedrukt. Eén van de top dj’s draait en ik probeer te genieten van het muziek. Omdat ik hier echt geen zin in had doe ik mijn best om te lachen en mee te dansen. Mijn vriendinnen zijn erg leuk en gezellig dus daar mag ik niet over klagen. Na een paar uur loop ik van de dansvloer en sta ik ergens als een muurbloempje aan de kant. Om mij heen zie ik dat iedereen aan het genieten is van deze avond en ook jij. Jij. Tussen de drukte zie ik jou staan. Jouw blik steelt mijn blik en ik weet me opeens geen houding te geven. Zucht. Oh, mijn god. Ik kan het niet laten om een paar keer jouw kant op te kijken. Ik zie hoe jij geniet en lacht met de mannen waar jij bij staat. Wat een heerlijke lach. Terwijl ik als een bezetene naar jou kijk trekt een van mijn te blije vriendinnen me richting een groepje die tegen de bar staat. Dat groepje daar sta jij bij. Shit. Nee. Een voor een wordt ik aan ze voorgesteld. Wat een namen. Ik kan ze niet allemaal onthouden en dat heeft echt niets te maken met al dat alcohol in me. 

Alleen jouw naam… Jouw naam blijkt gelijk een plek te krijgen in mijn geheugen. Terwijl ik je aan kijk in je mooie donkere ogen geef jij mij een hand en zeg jij je naam. “Mike” Terwijl jij je naam zei luisterde ik naar je stem. Jouw stem liet mijn hart even stil doen staan. Je hebt een stem waar ik graag naar wil luisteren en waar ik een beetje kippenvel van krijg. Ik hakkel er een “Hoi” uit zonder mijn eigen naam te zeggen.

Want… Hoe heet ik ook alweer?” 


Hij

Tegen de tijd dat ik daar aan ben gekomen bestaat de reis ernaar toe al uit flitsen; zonder begin en eindpunt. Ik heb me laten vertellen dat we naar 1 van de hippere tenten gaan vanavond, al weet ik zelf niet welke. Het boeit me allemaal geen flikker, ik zoek aandacht en alcohol in Amsterdam. Moet lukken, gezien de reputatie van deze stad. Het enige wat ik nog weet van die tent zijn die spacey lampjes op het plafond, waar de bar staat en dat ze echt een schijttrap hebben als je van je rookmomentje buiten komt.

 En “zij”… Haar kan ik niet vergeten. Ik stond bij de bar te lachen, gieren en brullen, toen ik 2 ogen naar me voelde kijken. Eerst dacht ik dat het de alcohol was, maar het bleef niet bij 1 keer. Toen ik glimlachte kreeg ik een oprecht verlegen glimlach terug. Die aandacht streelde mijn ego. Haar vriendin stond met mijn vrienden te kletsen en in een flits van gemaakte spontaniteit werd “zij” erbij getrokken. Bij het voorstellen keek ze me met die grote kijkers aan, die bruin/groene ogen waar ik kortstondig in verdween. Toen ik mijn eigen naam vertelde had ze mijn hand nog steeds vast, terwijl ze even de tijd nam haar eigen naam te herinneren. Het gaf me de tijd haar wat beter te bekijken. Lang, krullend, lichtbruin haar, prachtige ogen en een schattig kuiltje aan de linkerkant. Één seconde te lang bleef ik hangen bij haar decolleté, maar die melkwitte heuvels gaven mij het gevoel dat ik de hele nacht kon jodelen. Je zag dat ze aandacht had besteed aan haar uiterlijk, maar dat ze niet alle registers had opengetrokken voor deze avond. De skinny jeans strak om haar heupen en billen heen, kleine hakjes eronder. De borst/billen verhouding was 65/35 in het voordeel van de voorkant. Even stonden we onwennig tegenover elkaar, maar dat ijs werd gelukkig gebroken doordat we met de hele groep op de foto moesten. Gers fluisterde vlak voor de foto genomen wordt even snel “Ik zou dr gewoon bij haar billen vasthouden”. Het zorgt voor een uitbundige glimlach terwijl ik mijn arm om haar heen sla, terwijl de flits dat moment vastlegde. Is maar goed ook, ik kon op dat moment niet met zekerheid zeggen dat ik dit moment zou herinneren.

Advertenties

Een leeg vakje zodat jij kan laten weten dat je geweest bent. xoxo Mimi Rose

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s